2007/Feb/23

เมื่อ 9 นาฬิกาโดยประมาณ

สิ่งที่ปลุกเราคือ เสียงพี่ชายที่บอกว่า แพนโด้ตายแล้วนะ

เฮ้ยยยยยยยย ทำไมเป็นอย่างเงี้ยอ่ะ คือคำโง่ๆที่เราพูดออกไปขณะที่ยังนอนอยู่บนเตียง สมองมันยังไม่ทำงานหรือว่ามันหยุดทำงานไปแล้วตั้งแต่ตอนนั้นก็ไม่รู้

เราร้องไห้น้อย น้อยกว่าที่เราคิดไว้มาก

เราเคยคิดว่าหากแพนโด้ตายไปเราคงร้องไห้ไม่หยุด แต่จริงๆแล้ว เราแค่ร้องนิดๆ เหมือนกับแค่เดินเตะอะไรซักอย่างจนเป็นแผลถลอก

ไปขุดดินเตรียมฝัง ได้ออกกำลังคลายเศร้าไปหน่อย ไปรับแพนโด้กลับ เมื่อประมาณสิบเอ็ดโมง เขาปล่อยให้เรารอนานมาก ทั้งๆที่เราอยากจะรีบกลับ เขาเอาแพนโด้ใส่ถุงพลาสติกไว้ เราเอื้อมมือไปรับ ตัวเย็นเฉียบ

เขาเอาหมาเราแช่แข็ง

เราโกรธ เพราะมันเหมือนกับคำยืนยันว่าแพนโด้ตายแล้วจริงๆ เพราะเรายังคิดโง่ๆอยู่ดีว่า ถ้าก่อนนั้นมันยังไม่ตายล่ะ แต่มันก็ต้องมาตายเพราะเข้าห้องแช่อยู่ดี

เขาบอกว่ามันไปตอน ตีห้า พ่อเราบอกว่าพ่อฝันว่าแพนโด้มาลาตอนตีสี่ ไม่รู้ว่าจริงไหม แต่ที่จริงคือแพนโด้จากไปแล้ว

เอากลับบ้านมาฝัง เปิดถุงออกมาก็ทนไม่ได้ ร้องไห้อีก แต่ก็นั่นแหละ น้อยกว่าที่คิดไว้อยู่ดี

เราอาบน้ำ ออกจากบ้าน เพราะมีนัดที่คณะ ก่อนออกจากบ้านติดแว่นดำไปด้วยเหมือนรู้ว่าจะต้องใช้ แล้วก็ได้ใช้จริงๆ

เราขึ้นรกเมล์ปั๊บ น้ำตาร่วง เราคว้าแว่นตาขึ้นมาใส่ เผลอเอามือปาด นิ้วติดแว่นถึงได้รู้ว่าไม่ต้องปาดหรอก คนอื่นเขามองไม่เห็นอยู่ดี เลยปล่อยไว้ ให้น้ำตาไหลหลังแว่นตาดำ

แสดงว่าเราเป็นคนรู้สึกช้าหรือเปล่า คงไม่ เรารู้สึกเสียใจพร้อมๆกับคนอื่น เพียงแต่ปฏิกิริยามันช้าไปซักหน่อย จนที่บ้านก็แปลกใจ เพราะทุกคนรู้ว่าแพนโด้เป็นตัวโปรดของเรา แต่เราเองเป็นเพราะอะไรไม่รู้ ตั้งแต่นวล หมาตัวแรกตายไป ก็เคยคิดว่าคงไม่ร้องไห้ให้กับตัวอื่นอีก ครั้งนี้เลยคิดว่าจะเป็นอย่างนั้นมั้ง

แต่ก็ไม่ใช่ เราทำหน้าที่ตามนัดของเราวันนี้จนเสร็จ แบบงงๆมึนๆ เรามีชีวิตอยู่ แต่รู้ว่ามันไม่มีชีวิต

กลับมาถึงบ้าน หมาที่บ้านเหลือสามตัว ....

เดินขึ้นไปหาไอ้ปุ้ย ปุ้ยบอกว่าก็แปลกใจเหมือนกันที่เราไม่ร้องไห้ เราก็พูดว่าเราร้องไห้บนรถเมล์นะ เราเล่าให้ปุ้ยฟังว่า ตั้งแต่ได้ข่าวว่าแพนโด้ไป เราเหมือนได้ยินเสียงเพลงของบูโดกัน ที่ร้องว่า

หมดเวลาแล้ว ฉันรู้ฉันเข้าใจ ไม่มีเธอแล้ว ฉันอาจจะต้องเหงาใจ อาจจะเดียวดาย ไม่ดีเหมือนเดิม อย่างตอนที่ฉันมีเธอ แต่ถ้ามีใครคนอื่นมาแทนที่เธอ ก็ไม่เสียใจ

จำเนื้อถูกหรือเปล่าไม่รู้ แต่ถ้ามันร้องตามนั้น เราบอกปุ้ยไปว่า ไม่มีทางหรอกที่จะไม่เสียใจ

ไม่มีทาง

ขอบคุณแพนโด้ที่เกิดมาให้รักเกือบ 4 ปี

รักนะ

รูปนี้คงไม่ใช่รูปนายที่ดีที่สุด เพราะรูปที่ดีที่สุด อยู่ในความทรงจำของเรา เอาออกมาให้คนอื่นดูไม่ได้ว่านายน่ารักแค่ไหน

ปล. แพนโด้ ถ้ายังไงคืนนี้มาเข้าฝันทีว่างวดนี้ออก 223 หรือ 232

(พยายามขำเอง แต่ขำไม่ออกว่ะ)

อยากเขียนให้มากกว่านี้ อยากบอกรักให้มากกว่านี้ แต่เขียนยังไงนายก็ไม่ตื่น และที่สำคัญนายก็อ่านไม่ออก

เอาเป็นว่า

"คิดถึงโคตรๆ" ละกัน

Comment

Comment:

Tweet


เสียใจด้วยเรื่องแพนโด้นะจ๊ะ ตอนนี้มันไม่เจ็บไม่ปวดอีกแล้วล่ะ อันข้างล่างนี่เป็นกลอนที่มีเพื่อนใน LJ ให้มาตอนที่ Richie ของพี่จากไป

Rainbow Bridge

Just this side of Heaven is a place called Rainbow Bridge.
When an animal dies that has been especially close to someone here,
that pet goes to Rainbow Bridge.
There are meadows and hills for all of our special friends
so they can run and play together.
There is plenty of food, water and sunshine and
our friends are warm and comfortable.
All the animals who had been ill and old are restored to health and vigor;
those who were hurt or maimed are made whole and strong again,
just as we remember them in our dreams of days and times gone by.
The animals are happy and content, except for one small thing:
they each miss someone very special, someone who was left behind.
They all run and play together,
but the day comes when one suddenly stops and looks into the distance.
His bright eyes are intent; his eager body begins to quiver.
Suddenly, he breaks from the group, flying over the green grass, faster and faster.
You have been spotted, and when you and your special friend finally meet,
you cling together in joyous reunion, never to be parted again.
The happy kisses rain upon your face; your hands again caress the beloved head,
and you look once more into those trusting eyes,
so long gone from your life, but never absent from your heart.
Then you cross the Rainbow Bridge together...

*Author Unknown*

แล้วสักวันเราจะข้ามสะพานสายรุ้งไปหาพวกมันนะ
#9 by reafre At 2007-03-14 12:03,
ปีที่แล้วก็แพนดี้ แมวฉัน
ปีนี้ก็แพนโด้ หมาปุ้ม

พวกมันหมดเวรหมดกรรมแล้วล่ะ การเกิดมาใช้ชาติเป็นสัตว์ ถือว่าใช้กรรมเก่า ชาติหน้าแพนดี้กะแพนโด้จะเกิดมาเป็นคนนะ และก็จะเป็นเพื่อนของเราด้วย

RIP
#8 by abcdefghiJayKen At 2007-02-26 07:31,
ขอร่วมไว้อาลัยน้องแพนโด้ด้วยคน~
ขอให้ไปสู่สุคตินะจ้ะแพนโด้~ YoY
#7 by Fly_Away At 2007-02-25 14:03,
กูเข้าใจ...
หมากูตายเดือนพ.ค.ปีที่แล้ว
ยังคิดถึงอยู่เลย
อยู่กันมา 11 ปี ว่าจะพามารับปริญญาด้วยซะหน่อย
น้องกูบอกว่า
ตอนนี้คิดถึงแล้วยังร้องไห้อยู่เลย
หนักกว่ากูอีก ทั้งที่มีหมาใหม่แล้วนะ
แต่ทำไมไม่รู้ แทนกันไม่ได้ว่ะ
เต้าหู้ของกูหน้าแอบคล้ายแพนโด้ของมึงอ่ะ
ที่เหี้ยคืออ่านบลอกมึงแล้วกูจะร้องอ่ะ
#6 by IwalkTheLine At 2007-02-25 00:19,
*กอด กอด*
เราไม่เข้าใจความรู้สึกแบบนี้เท่าไหร่
แต่มันคงแย่มาก ถ้าสิ่งที่เห็น ที่รักอยู่ด้วยกันมานานๆ ต้องหายไป ไม่รู้จะปลอบอะไรดี

Rest in Peace แล้วกันนา เิกิดเป็นหมาของ สอออ แล้วก็ถูกรัก เป็นชีวิตที่ดี ที่น่าอิจฉา อยู่นะ

: )
#5 by [ S h e c k ] At 2007-02-24 22:40,
สู้ๆค่ะน้อง พี่ก็ไม่รู้จะปลอบอะไร เอาเป็นว่า....ว่าอะไรดีวะ
น่ะ...นึกถึงความสุขที่เคยมีร่วมกับมันแล้วกันนะ
#4 by พัดทอง At 2007-02-24 13:29,
โอ๋ๆ............

Rest in peace เนาะแพนโด้เนาะ

(แต่อดนึกภาพพี่ปุ้มน้ำตาไหลหลังแว่นดำไม่ได้ คงเท่น่าดู... อ้าว)
#3 by DPN At 2007-02-23 21:41,
*pat pat*

อยากจะปลอบ แต่ไม่ปลอบ ร้องไห้เถอะ เสียใจเถอะ คิดถึงเขาให้มาก ๆ เถอะ เพราะเขาคู่ควรกับความคิดถึง ความเสียใจ และน้ำตาที่ท่านสาวเอลฟ์มอบให้ แล้วจำเขาไว้ วันหนึ่ง เมื่อความเศร้าถูกกาลเวลาชะล้างไปแล้ว จะมีแต่ภาพที่สวยงามและมีความสุขเท่านั้นที่แง้มออกมาเวลาที่มีอะไรสักอย่างสะกิดให้เรารำลึกถึง

ตอนนี้เศร้าให้เต็มที่ ร้องไห้จนกว่าจะรู้สึกว่าความโศกเศร้ากำลังถูกชะล้างออกไป
#2 by K9 At 2007-02-23 21:34,
เปนเราก็คงทำใจมะได้อ่ะ
ร้องเปนเดือนแน่
#1 by ┌(★o☆)┘♪ At 2007-02-23 21:32,