เมื่อ 9 นาฬิกาโดยประมาณ

สิ่งที่ปลุกเราคือ เสียงพี่ชายที่บอกว่า แพนโด้ตายแล้วนะ

เฮ้ยยยยยยยย ทำไมเป็นอย่างเงี้ยอ่ะ คือคำโง่ๆที่เราพูดออกไปขณะที่ยังนอนอยู่บนเตียง สมองมันยังไม่ทำงานหรือว่ามันหยุดทำงานไปแล้วตั้งแต่ตอนนั้นก็ไม่รู้

เราร้องไห้น้อย น้อยกว่าที่เราคิดไว้มาก

เราเคยคิดว่าหากแพนโด้ตายไปเราคงร้องไห้ไม่หยุด แต่จริงๆแล้ว เราแค่ร้องนิดๆ เหมือนกับแค่เดินเตะอะไรซักอย่างจนเป็นแผลถลอก

ไปขุดดินเตรียมฝัง ได้ออกกำลังคลายเศร้าไปหน่อย ไปรับแพนโด้กลับ เมื่อประมาณสิบเอ็ดโมง เขาปล่อยให้เรารอนานมาก ทั้งๆที่เราอยากจะรีบกลับ เขาเอาแพนโด้ใส่ถุงพลาสติกไว้ เราเอื้อมมือไปรับ ตัวเย็นเฉียบ

เขาเอาหมาเราแช่แข็ง

เราโกรธ เพราะมันเหมือนกับคำยืนยันว่าแพนโด้ตายแล้วจริงๆ เพราะเรายังคิดโง่ๆอยู่ดีว่า ถ้าก่อนนั้นมันยังไม่ตายล่ะ แต่มันก็ต้องมาตายเพราะเข้าห้องแช่อยู่ดี

เขาบอกว่ามันไปตอน ตีห้า พ่อเราบอกว่าพ่อฝันว่าแพนโด้มาลาตอนตีสี่ ไม่รู้ว่าจริงไหม แต่ที่จริงคือแพนโด้จากไปแล้ว

เอากลับบ้านมาฝัง เปิดถุงออกมาก็ทนไม่ได้ ร้องไห้อีก แต่ก็นั่นแหละ น้อยกว่าที่คิดไว้อยู่ดี

เราอาบน้ำ ออกจากบ้าน เพราะมีนัดที่คณะ ก่อนออกจากบ้านติดแว่นดำไปด้วยเหมือนรู้ว่าจะต้องใช้ แล้วก็ได้ใช้จริงๆ

เราขึ้นรกเมล์ปั๊บ น้ำตาร่วง เราคว้าแว่นตาขึ้นมาใส่ เผลอเอามือปาด นิ้วติดแว่นถึงได้รู้ว่าไม่ต้องปาดหรอก คนอื่นเขามองไม่เห็นอยู่ดี เลยปล่อยไว้ ให้น้ำตาไหลหลังแว่นตาดำ

แสดงว่าเราเป็นคนรู้สึกช้าหรือเปล่า คงไม่ เรารู้สึกเสียใจพร้อมๆกับคนอื่น เพียงแต่ปฏิกิริยามันช้าไปซักหน่อย จนที่บ้านก็แปลกใจ เพราะทุกคนรู้ว่าแพนโด้เป็นตัวโปรดของเรา แต่เราเองเป็นเพราะอะไรไม่รู้ ตั้งแต่นวล หมาตัวแรกตายไป ก็เคยคิดว่าคงไม่ร้องไห้ให้กับตัวอื่นอีก ครั้งนี้เลยคิดว่าจะเป็นอย่างนั้นมั้ง

แต่ก็ไม่ใช่ เราทำหน้าที่ตามนัดของเราวันนี้จนเสร็จ แบบงงๆมึนๆ เรามีชีวิตอยู่ แต่รู้ว่ามันไม่มีชีวิต

กลับมาถึงบ้าน หมาที่บ้านเหลือสามตัว ....

เดินขึ้นไปหาไอ้ปุ้ย ปุ้ยบอกว่าก็แปลกใจเหมือนกันที่เราไม่ร้องไห้ เราก็พูดว่าเราร้องไห้บนรถเมล์นะ เราเล่าให้ปุ้ยฟังว่า ตั้งแต่ได้ข่าวว่าแพนโด้ไป เราเหมือนได้ยินเสียงเพลงของบูโดกัน ที่ร้องว่า

หมดเวลาแล้ว ฉันรู้ฉันเข้าใจ ไม่มีเธอแล้ว ฉันอาจจะต้องเหงาใจ อาจจะเดียวดาย ไม่ดีเหมือนเดิม อย่างตอนที่ฉันมีเธอ แต่ถ้ามีใครคนอื่นมาแทนที่เธอ ก็ไม่เสียใจ

จำเนื้อถูกหรือเปล่าไม่รู้ แต่ถ้ามันร้องตามนั้น เราบอกปุ้ยไปว่า ไม่มีทางหรอกที่จะไม่เสียใจ

ไม่มีทาง

ขอบคุณแพนโด้ที่เกิดมาให้รักเกือบ 4 ปี

รักนะ

รูปนี้คงไม่ใช่รูปนายที่ดีที่สุด เพราะรูปที่ดีที่สุด อยู่ในความทรงจำของเรา เอาออกมาให้คนอื่นดูไม่ได้ว่านายน่ารักแค่ไหน

ปล. แพนโด้ ถ้ายังไงคืนนี้มาเข้าฝันทีว่างวดนี้ออก 223 หรือ 232

(พยายามขำเอง แต่ขำไม่ออกว่ะ)

อยากเขียนให้มากกว่านี้ อยากบอกรักให้มากกว่านี้ แต่เขียนยังไงนายก็ไม่ตื่น และที่สำคัญนายก็อ่านไม่ออก

เอาเป็นว่า

"คิดถึงโคตรๆ" ละกัน