* เอนทรี่สารภาพบาป ไม่เหมาะกับเด็กและเยาวชนที่อายุต่ำกว่า 20 ปี*
แอลกอฮอล เจ็ดสิบแปดล้านหน่วย (เวอร์)
ไปดริ๊งมาสองคืนติด ดิชั้นแปลงร่างเป็นเมรีขี้เมา
แต่ไม่เมา ไม่ม๊าวววววววววววว แค่นี้ไม่สะเทือนสอ. แต่สะเทือนกระเป๋าตังค์สอ.
เอาสั้นๆ (แล้วหล่อนจะอัพทำไมไม่รู้)
คืนเมื่อวาน
ได้แผลกลับบ้านที่นิ้วชี้มือซ้าย ความยาวประมาณ 2 มิลลิเมตร เพราะอะไรไม่รู้ สาเหตุไม่ทราบ
รู้แต่ว่าในผับแก้วแตกสองร้อยสิบสามใบ(เวอร์อีกแล้ว)
คืนนี้
กินไปกี่เหยือกวะ นึกไม่ออก ขากลับมีคนทะเลาะกันให้ดูให้ฟัง สร่างเลย
เดินเจอเด็กชายนักขายหน้าตาน่ารักน่าชัง พยายามสานสัมพันธ์กับฝรั่งเตี้ยล่ำหัวโล้น ซึ่งเดินใกล้กันจนพอรู้ว่าฝรั่งดองพูดภาษาไทยได้ อืม คงลั่นล้าไปอีกคู่ละนะ
เด็กน่ารักจริง ไม่เอาก็เวอร์ ตัวขาวน่ารัก ใส่เสื้อยืดกางเกงขาสั้น รองเท้าแตะ เดินเคียงกันที่ข้าวสาร
เพิ่งรู้ว่าเดี๋ยวนี้ข้าวสารก็มีนักขายผู้ชาย ดิชั้นต้องไปส่องบ่อยๆหน่อยแล้ว
อย่างไรก็ตามประเด็นที่อัพคือ
ขอขอบคุณทุกท่าน ทั้งคำอวยพรและของขวัญต่างๆ ขอบคุณมากๆเลยค่ะ ที่อุตส่าห์มาร่วมงานและ(หรือ)อวยพรให้แก่บัณฑิตขี้เมาผู้นี้ ขอบคุณมาก ขอบคุณมากๆจริงค่ะ
จุ๊บๆ
XXX
ส.อ.
พื้นที่โฆษณา
ปารีสเฌอแตม ไว้เอนทรี่หน้า(หรือหน้าๆ)ละกันค่ะ สตาร์พิคส์เล่มใหม่มีแนะนำไว้ด้วยใครสนใจหามาอ่านได้ค่า
งานบางกอกฟิล์มปีนี้ด้วยค่า มีแนะนำไว้เหมียนกัล สำหรับคนเขียนสกู๊ปนี้ก็คนเดียวกับคนก่อนๆนั้นนั่นแหละที่เขียนเกี่ยวกับหนุ่มๆกล้ามๆ อะไรนั่นฮ่าๆๆ (อ่านแล้วก็รู้เลยว่าถนัดอะไรมากกว่า)กัน)
เมาไม่ขับนะคะ 5555+
