ณ วันที่ 14 ก.ค. 07
เพื่อนลว. โทรหาดิชั้นตอนบ่ายสี่ ดิชั้นก็รีบบึ่งออกจากบ้านทันที
ถ่ายจากงานดิชั้นอาศัยซูมเอาจากโปรเจ็คเตอร์นะคะ เอาไปดูแก้ขัดกันก่อนละกันระหว่างรอคนปล่อยตัวเต็ม
ไปดูกันเลยเหอะ
สำหรับแฟนๆน้องๆหนูๆนะคะ



เราไม่อยากเห็นเหตุการณ์อย่างนี้อีกเลยค่ะ ไม่ว่าจะเป็นคอนเสิร์ตใดๆก็ตาม ตอนระหว่างดู SJ เรามีความสุขแต่เราไม่อยากเห็นคนร้องไห้และบาดเจ็บเช่นนี้ค่ะ นี่คือคอนเสิร์ตนะคะไม่ใช่สนามรบ เราเชื่อว่า SJ คงไม่อยากให้แฟนๆของเขาเหยียบกันดันกัน จนเป็นลมล้มลง จนหลายคนต้องบาดเจ็บแบบนี้หรอกค่ะ
รักกันอยู่ในขอบเขตหน่อยนะคะ
เราเองก็เข้าใจนะ แต่ด้วยกาลเวลาล่วงเลยมาแล้ว(ป้าแก่แล้วสู้แรงหนูๆไม่ได้) เราเลยได้แต่ดูห่างๆ แต่เมื่อเราเดินกลับเข้าไปแล้วพบว่าเวทีคอนเสิร์ตที่เรามองมาเมื่อกี้กลายเป็นสนามรบไปได้อย่างไรก็ไม่รู้
ซากเศษรองเท้า และเด็กสาวร้องไห้
เราไม่อยากเห็นใครร้องไห้เพราะความเจ็บปวดเลยค่ะ
ทั้งๆที่เราควรจะได้ร้องไห้เพราะความสุขที่ได้เจอ SJ ต่างหาก
ขอฝากไว้ด้วยนะคะ
- เอนทรี่นี้แอบมีสาระนิดนึง
ปล. สุดท้ายแล้ว 3 วันนี้ดิชั้นไม่ได้หยุดพักเลยว่ะ เฮ้ววว~
ปปล. คุณเพื่อนเกย์ลอร์ดชั้นโทรไปแต่แกไม่รับอ่ะ เลยไม่ได้ไปด้วยกันเลย
(แต่ก็น่าตกใจไม่น้อยนะ)
ไม่ไหวจริงๆอะ
