อันยองฮาเซโย~ ขอใช้หน่อย เพราะเป็นคำเดียวที่จำได้และพูดได้นอกนั้นลืม ด้วยความทรงจำหน่วยพัฒนาก้าวหน้าดิชั้นไม่ทำงาน 55 กลับมาแล้วค่ะ ไปเที่ยวมาไม่กี่วัน จนบางคนนึกว่าอำด้วยซ้ำ ขอบอกว่าไปมาจริงๆเว่ยค่ะ เกาหลีน่ะ แต่ไม่ได้ไปนานอะมากมายไงเลยไม่ได้กรี๊ดกร๊าด ไปชิลๆ กลับมาแล้วเลยจะมาเมาท์ตามประสาคนขี้สำคัญตัว คิดว่าคงมีคนคิดถึงน่ะ 555

ขอบอกไว้ก่อนนะคะว่า ตลอดเดินทางดิชั้นหลับๆตื่นๆ จำชื่อสถานที่ได้มั่งไม่ได้มั่งค่ะ ใครคิดจะได้สาระจากบล็อกนี้คงไม่ได้เท่าไรนะเออ (ไว้จะมาอีดิทแก้ภายหลังละกันค่ะ ผู้ใดทราบชื่อสถานที่ รบกวนช่วยบอกด้วยเน้อ) อ้อ พวกภาพส่วนใหญ่ยัยปุ้ยเป็นคนถ่ายนะคะ ดิชั้นเป็นอีพวกชอบใช้แรงงานฝาแฝดตัวเอง (เลว)

ตั้งแต่แรกเริ่มเดินทาง เจอพี่โจ๊ะ สามีที่เลิฟเลยขอไปแอบจุ๊บกู๊ดบายซะทีนึง (แต่อดสอยอ่ะ XX/XY เพราะต้องขึ้นเครื่องแระเลยไม่ได้แวะ)

แรดตั้งแต่บนเครื่อง ก็มันไม่มีไรทำนี่นา 555 นั่งดูSurf up หนังเพนกวินเล่นเซิร์ฟจบไปรอบนึง หนังก็โอเคอ่ะแต่ก็ตามสูตรดูได้เรื่อยๆ

ถึงอินชอน คว้าแว่นมาใส่แรดๆไปงั้น อยากทำตัวเป็นเซเลบ เนื่องจากล่อใส่สูทขาวมาเพราะเป็นคำสั่งพระมารดาให้แต่งกายสุภาพเรียบร้อย เลยออกมาซะอีหรอบนี้ แม่ขา หนูไม่ใช่น้องๆดงบังชินกินะเค้อ ตอนตรวจคนเข้าเมืองตกใจเล็กน้อยเนื่องด้วยจู่ๆ เค้าก็หันมาถาม Twins?!! เกือบจะตอบไปแระว่า No I’m not Singer แต่ก็กลับตัวทันเพราะเห็นไอ้ปุ้ยยืนเตร่อยู่ใกล้ๆ (มันได้ตรวจก่อน) เลยคิดว่าเค้าคงถามว่าฝาแฝดหรือเปล่ามากกว่าจะถามว่าเมิงเป็นนักร้องวงทวินส์ เหรอ เพราะหน้าตาไม่ได้ใกล้เคียงเลย 555

ระหว่างเดินออกสนามบินมีเรื่องตกใจเล็กน้อยเพราะเห็นเจ้าหน้าที่วิ่งกันหน้าตาตื่นเข็นเตียงฉุกเฉินไปด้วย (แอบเท่อ่ะ อ๊างง) แต่พอเลี้ยวป๊าบไปยังห้องน้ำ นี่รู้เลยว่าไม่มีไรหรอก คงเป็นชาวต่างชาติบางคนที่เผลอกดปุ่ม Emergency ในห้องน้ำสำหรับคนพิการแน่ๆ ที่รู้เพราะอะไรคะ ดิชั้นก็แอบไปเข้ามาเหมือนกันน่ะสิ 555 คนมันเยอะอ่า เห็นมันว่างๆเลยไปเข้า ปุ่มมันเสี่ยงต่อการโดนกดมากๆเหอะ

พอออกมาข้างนอกก็หนาวผงะ เอ่อ....ใครบอกว่าตอนนี้อากาศดีฟระ หนาวชิบหายยยยย!!! เสื้อแสงก็ไม่ได้เตรียมมา เนื่องจากฝนตกค่ะ อุณหภูมิเลยลดลงมากๆๆๆ หนาวสั่นงั่กๆรีบแจ้นขึ้นรถแทบไม่ทัน

อุด้งเกาหลี

จากนั้นก็ไปกินข้าวกันที่เทวอน ซึ่งทำเราเอาแอบไม่ประทับใจนิดหน่อย เพราะแม่งหนาวแสดๆแล้วยังเจอคนขายไล่ออกจากซุปเปอร์อีก มารู้ทีหลังว่าเค้าจะให้มาตอนกลับเลยไม่ให้ซื้อ แต่นี่แบบคุณเจ๊แกถามว่า Thailand? First day? No Shopping! แล้วก็เชิญออกทันทีเลยเหอะ แง แต่ไปๆมาๆก็เข้าใจอ่ะ เพราะเค้าพูดปะกิดได้จำกัดมากถึงมากที่สุด เลยไม่บริการแทบจะอุ้มต่างชาติเทินหัวแบบบ้านเรา แต่ก็อดคิดไปคิดมาไม่ได้ว่า เกาหลีนี่ก็เรียนภาษาอังกฤษไม่ใช่เหรอวะ?

เนื่องจากอากาศห่วย คนก็เกือบจะป่วย เลยนั่งเซ็งๆไปยังห้างแถวทงแดมุน มั้งถ้าจำไม่ผิด อากาศหนาวเชี่ยมากก เลยรีบวิ่งเข้าไป และกลับออกมา ดิชั้นกับนังปุ้ยเลยได้เสื้อกันหนาวมาคนละตัวเพราะเห็นสาวเกาหลีใส่เสื้อผ้าเริ่ดๆกันแล้วยอมไม่ได้ 555 (แฟชั่นเค้าสวยดีจริงๆด้วย)

จากนั้นก็ไม่กินข้าว(อีกแล้ว ยังไม่ทันย่อยเลย) เป็นไก่ตุ๋นโสมค่ะ ขอบอกว่ามันจืดมั่กๆๆๆ ถ้าไม่กินกิมจิด้วยนี่ แบบ... กินไม่ลง มีเหล้าให้ใส่ด้วย

ออกมาถ่ายรูปเป็นรัก-ยม หน้าร้านไม่ได้รักอะไรมันหรอก แค่หนาว55 (เลว)

ท่าซารังเฮ มาแล้วไม่ทำได้ไง ข้างหลังคือ Buy the way (ขนาดมินิมาร์ทก็ตื่นเต้นค่ะ)

ท่อก็ยังถ่ายมา -_-“ เป็นคนตื่นเต้นกับอะไรง่ายๆจริงๆ

จากนั้นก็นั่งรถออกไปต่างจังหวัด จังหวัดอะไรนี่...บอกแล้วว่าจำไม่ได้ 55 ระหว่างรถจอดพักก็ออกไปแรดท้ากระแสลมหนาว(เสื้อซื้อมาก็ไม่ใส่ อีนี่โง่) พยายามทำเป็น ออทั่ม อิน มายฮาร์ท แต่ไม่มีใครมาเป็น อปป้า~ ให้เลยแรดมันคนเดียวเนี่ยแหละ

ถึงทะเลสาบ” ขออภัยนึกชื่อไม่ออก” แล้วค่ะคราวนี้ไม่ไหวแระ ขอแปลงร่างอัพโหมดชายหนุ่มหน่อยเหอะ คว้าเสื้อที่เพิ่งซื้อมาใส่แล้วแมนขึ้นประมาณ 800% มันหนาวไม่ไหวแล้วหนาวจริงจัง จนอยากได้ที่ปิดหู กลัวว่าหูจะหลุดหายไปในทะเลสาบ(เวอร์ 55) ทะเลสาบเค้าสวยนะคะ แต่มันให้ความรู้สึกว่าลึกๆและน่ากลัวยังไงชอบกลหว่า มีตำนานและมีภูเขาให้ดูด้วยว่ามันมองเป็นรูปโน้นรูปนี้ได้ เป็นเต่า เป็นคน อะไรเงี้ย (แต่มองไม่ออก) ทนดูรูปดิชั้นไปละกัน (เพราะลืมย่อน่ะย่อมาแค่นี้)

ลูกศรชี้ ไอ้หมอนี่้ใคร

พยายามยืนทำชิลเก๊กหล่อ แต่ขอโทษจริงๆแล้วปากสั่นงั่กๆๆ

หนุ่มหน้าสติล สอนวิธีใช้เสื้อชูชีพ สอนไปเหอะกูอ่านไม่ออก

ขอเป็นไอ้โม่งหน่อยเหอะ หูจะแข็งแล้ว ย้ำว่า”หู”นะ (ถ้าใครคิดลึกดิชั้นไม่รับผิดชอบ 55)และหม่าม้าสปอนเซอร์หลักของดิชั้น

เที่ยวเสร็จก็ได้เวลารับประทานอีกรอบ เป็นหม้อไฟ? อะไรประมาณนั้นน่ะ มีอาหารทะเล ที่บ้านเราอร่อยกว่าให้เรากินด้วยว้าวว (กัดเค้าทำไม!)

เสร็จแล้วก็เข้าโรงแรมเคอะ แอบกรี๊ดมากกกกก เพราะโรงแรมเป็นคอนโด ชื่อแดวอน (ไม่ใช่ เดวอน อาโอกิ) ข้างล่างมีที่อาบน้ำรวม ซึ่งต้องแก้ผ้าด้วย แต่ไม่ไปอาบหรอก เขิน 55 ห้องหับโอเคมากเลย เห็นแล้วอยากไปอยู่ ที่นอนเป็นฟูกพับเก็บไว้ในตู้แบบเดียวกับในโดเรมอนนั่นแหละ เลยแอบตื่นเต้นลั่นล้าเล็กน้อย ทัศนากันเองละกันว่าตื่นแค่ไหน 555 ดิชั้นกับนังปุ้ยเป็นคนที่ตื่นเต้นอะไรง่ายๆจริง ถึงขั้นถ่ายเป็นวีดีโอคลิปสั้นๆกระแดะทำตัวเป็นคนเกาหลีกันเก็บไว้ด้วย แต่ไม่เอามาให้ดูหรอกนะเขิน

ขนาดมาเกาหลีแล้วยังต้องอาศัยนอนดู SJ จากตู้! คิดดูดิ 555 แต่รายการมันก็เพลินดีอ่ะ ดูแล้วขำแตกไปเลย อีเจ๊ฮีซอลเป็นคนที่แซวมนุษย์ได้ไม่เลือกหน้าทีเดียว ขำมากๆ

สรุปจบวันไปอย่างเหี่ยวๆ นี่ได้เที่ยวแต่ยังไม่เปรี้ยวเท่าไรเลย ถึงอาหารจะทำให้ท้องดิชั้นอิ่มมากพุงป่องเป็นท้องมาน แต่อาหารหลักตามนิสัยของดิชั้นคือผู้ชายนี่หว่า เมื่อไม่มีอาหารหลักให้แซ่บตกถึงท้องเลยเซ็งง ผู้ชายเกาหลีที่เข้าใกล้ดิชั้นมากที่สุดคือมิกกี้ ที่ไม่ใช่มิกกี้ ยูชอนไง เป็นมิกกี้ช่างถ่ายภาพของกรุ๊ป 55 ซึ่งน้าๆป้าๆเรียกว่าจูมง เพราะบอกว่าหน้ามันเหมือนจูมง แต่ตัวมันเองบอกว่าหน้าเหมือนเรน เอาเข้าไป...จินตนาการหน้าเอาเองละกัน แอบสำคัญตัวผิดเล็กน้อยตอนที่มิกกี้เอาท๊อฟฟี่ให้กินแก้หนาวตอนลงเรือไปชมทะเลสาบแต่ก็จางไปในฉับพลันเพราะมันส่งให้ทุกคนกิน แป่วว ~ หวังว่าพรุ่งนี้คงจะมีอะไรให้แซ่บมากกว่านี้นะ เพราะพรุ่งนี้เราจะไป Everland กัน!

To Be Continue

ปล. ตอนนี้เล็บดิชั้นเชี่ยมาก เนื่องจากการทาเล็บที่ผิดพลาด ทำให้ต้องทาเคลือบเล็บสีชมพูทับซ้อนกลายเป็นสีเสร่อๆ ใครเจอกรุณาอย่าทักเพราะจะเฟลค่ะ

ปล2. เล็บเท้าดิชั้นเหมือนติดทองคำเปลวเพราะทาสีทอง 55 สีสวยนะแต่เมื่ออยู่บนตีนดิชั้นแล้วมันดูห่วยๆว่ะ