Travel with Oldies

ครั้งนี้ไปเที่ยวแบบแก่ๆ กับพวกลุงๆป้าๆ ป๊ะป๋า หม่าม้า ไป จันทบุรี ตราด แล้วก็เลยไปกัมพูชา

ทีแรกเราก็กระดี๊กระด๊า อร๊าย อยากไปเที่ยวนครวัด แหมมม เอาเข้าจริง นครวัดตรงไหนวะ ไปบ่อน เกาะกงชัดๆไม่บอกกรูเลย 55

เอาเท้อ ไว้ไปคราวหน้าจะไว้ไปเที่ยวที่อื่นอีก ความทรงจำครั้งนี้ดูดีกว่าไปเที่ยวพม่าแล้วไปเจอขอทานวิ่งกรู อย่างกับซอมบี้ 28 days later กับ คนขายของเดินด่าหยาบๆคายๆล่ะนะ

ส่วนเที่ยวในไทย ไปๆมาๆ เกิดหลงรักประเทศไทยขึ้นมาอีกแล้วค่ะ 55 ไม่ไปไม่รู้จริงๆด้วย หลังจากที่ดิชั้นเสร็จ เสม็ดไปเรียบร้อยกลายเป็นว่าเผลอๆ อาจจะมาลงหลังปักฐานแถวๆเมืองจันท์ไม่ก็ตราดเนี่ยแหละ

แถมไปเที่ยวกับกับลุงๆป้าๆ แม้ไม่ได้เปรี้ยว ซ่า แต่ก็ไปอย่างช้าๆเนิบๆ ชิลๆ ได้อารมณ์ไปอีกแบบค่ะ แม้ว่าต้องทนกับคาราโอเกะเพลงสุนทราภรณ์หน่อยนะ (ฟังๆไปก็ชิน)

ไปกับคนสูงอายุบางทีเราก็ได้อะไรกับมาเยอะด้วยค่ะ เพราะเขาเองก็เที่ยวไม่เหมือนเรา เป็นแบบเที่ยวแนวพักผ่อนหย่อนใจจริงๆ ซึ่่งบางคนอาจจะว่าช้าน่าเบื่อ (จริงๆนะ55) แต่เราก็จะได้ไปเจอมุมมองโลกในแบบที่เราไม่เคยเห็นค่ะ

อย่างเมืองไทยเนี่ยมีที่ให้เที่ยวได้อีกเย้ออ ที่คนไทยเองก็อาจจะไม่รู้กัน ถ้าเราไม่ได้มากับพวกเขาเราก็ไม่รู้หรอกค่ะว่ามีที่อย่างนี้อยู่ด้วยอย่างจังหวัด จันทบุรี หรือตราดเนี่ยแม้ว่าจะร้อนตับแลบ แต่ก็มีที่น่าสนใจมากมายแถวสวยดีด้วยค่ะ

นี่ป่าชายเลนบ้านเรานะคะ ไม่ใช่ทะเลทรายที่ไหน

คราวที่แล้วเที่ยวอย่างแอ๊บแมนไปหน่อย ดิชั้นเลยขอแก้ตัวแอ๊บแบ๊วแทน

ยัยตัวร้ายพู้กกี้ เสือกบอกว่าอิชั้นเหมือนนางเอกเรื่องชมพู่แก้มแหม่มค่ะ 5555

นังพู้กกี้ กับช็อตหนึ่งในล้านของเจ้าหล่่อน

เนื่องด้วยรูปนี้นังพู้กกี้ออกมาดูดีัมีชาติตระกูล ดิชั้นเลยเรียกหล่อนตลอดทริปนี้ว่า ผู้ประกวดหมายเลข 1

เพราะภาพออกมาดูดีเหมือนหล่อนไปเก็บตัวนางงามค่ะ 55 ดิชั้นเลยพยายามเก็บภาพหล่อนตลอดการเดินทางให้เหมือนเอาไปทำวีทีอาร์กิจกรรม แต่แล้วก็ไม่เป็นผลเพราะหล่อนดูดีได้แค่รูปเดียว กร๊ากกกก

อันนี้ที่จันท์หรือตราดไม่แน่ใจ

นึกถึงถนนอักษะเหมือนกันแฮะ

นี่ที่ไหนวะ...ลืม

โอ๊ะ ปลาน้อย

โอ๊ะ ม้าน้ำอึ๊บกัน (มันอึ๊บกันอยู่จริงๆนะขอบอก ดิชั้นไม่ได้อกุศล555 )

โอ๊ะ หมาน้อย (ตัวนี้ไม่ได้อึ๊บกับใคร)

หอคอย ราพันเซลแบบไทยๆ อิๆ

ที่ตำหนักเทาของพระนางเจ้ารำไพพันนีค่ะ

บ้านริมทะเลแบบไทยๆ (ธนาคารหอย เมืองจันท์)

นาร์เนีย แบบ หน้าร้อน (เมืองจันท์)

สไปเดอร์วิก!!! (ธนาคารหอย เมืองจันท์)

ไปเที่ยวครั้งนี้อิชั้น เข้าใจเกิลลี่เบอร์รี่ ขึ้นมาเชียวค่ะ เพราะอิชั้นโดนเซ็นเซอร์เสื้อผ้าจากหม่อมแม่!!

ถึงขั้นบังคับให้เปลี่ยนเสื้อกันเลยทีเดียว 55 แบบจริงๆมันก็ไม่ได้โป๊นะ แต่ในสายตาเค้ามันโป๊อ่ะ

แล้วไงล่ะ เสื้อดิชั้นก็ไม่มีละ อีพู้กกี้สงสารเลยโยนเสื้อยืดสีเหลืองของมันมาให้

ระหว่างที่ดิชั้นบ่นกระงอดกระแงด มันก็ส่งผ้าโพกหัวสีแดงของมันมาให้ เผื่อจะช่วยให้อะไรๆดีขึ้น

ดิชั้นก็รับมาเซ็งๆ ปกติดิชั้นไม่เค๊ยไม่เคยซะหรอกที่จะโพกหัวอ่ะ คิดว่าอย่างน้อยไม่มีอะไรจะเสียแล้ว

ปรากฏว่า ดูดีผิดคาด!!!

แต่เป็นดูดีแบบยุคราวๆ 80 นะคะ 555 เลยกลายมาเป็นภาพนี้

(คิดชื่อให้ตัวเองเสร็จสรรพ 55)

ไปเที่ยวกับคนแก่ แต่ทำไมหน้าดิชั้นย้อนยุคไปด้วยเลยฟระ!