เอนทรี่นี้ไร้ศีลธรรมจรรยา ผิดศีลข้อสาม เด็กดีห้ามลอกเลียนแบบ
อนึ่ง เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเพียงแค่เกมเท่านั้น เข้าใจ๋นะคะ
ครอบครัวไร้ศีลธรรมจรรยาของยัยเฮนน่า Season 1 ติดตามได้ที่ MySimMIE เดอะซิมส์ ที่รัก
ตรงหน้า Page นะค้า
Season 2 ตอนที่ 1
ตอนที่ 2
มีความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย กับรูปเปิดเอนทรี่ อิๆๆ ที่เปลี่ยนเพราะว่ามีเหตุผลนะจ๊ะ หลายคนคงเดาได้แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้น อิๆๆๆ
โบรเทนท์กำัลังจะมีเพื่อนใหม่ละค่ะ!!
หลังจากที่คิดๆไปแล้วว่าท่าทางความรักจะเริ่มเข้าใกล้ช่วงหมดโปรโมชั่นแล้ว แพทซ์คุงพักหลังมานี้ไม่ค่อยได้ดั่งใจโบรเทนท์เอาซะเลย ดังนั้นจึงตัดสินใจสร้าง "เืพื่อนใหม่" ให้กับน้องโบรค่ะ
ไปรู้จักกับเขาเลยดีกว่า แต่นแต๊นน~~
เจ้าหนูผอมกะหร่อง นัยน์ตาโศกคนนี้ชื่อ เลนนี่ จิลเลต ค่ะ
(Lenny Gillette) นามสกุลคุ้นๆแมะคะ มันคือยี่ห้อมีดโกนนั่นแหละค่ะ 555
อิชั้นคิดอะไรไม่ออก หันไปเจอกล่องมีดโกนเลยเอามาตั้งเป็นนามสกุลซะเลย
(น้องคนนี้ไม่ได้ปั้นเองนะคะ โหลดลูกคนอื่นมาดัดแปลง)
คาแรกเตอร์ของเลนนี คือ ขี้ขลาดตาขาวเป็นที่หนึ่ง มีนิสัยเหมือนเด็กๆ
ประทับใจอะไรง่ายๆ แล้วก็มีหัวทางด้านศิลปะค่ะ!!
เป็นคาแรกเตอร์ขี้แพ้ที่อยากเล่นมานานแล้ว วะฮ่า!!!
ตรงข้ามกับคาแรกเตอร์แบบ Jock ของนายแพทซ์แฟนน้องโบรแบบสุดๆล่ะ 5555
ว๊าววว ผีเสื้อ!!
น่ารักจัง~
พอปล่อยให้อยู่คนเดียวก็ทำหน้าเหงาทันที โถลูก~
และที่สำคัญเลนนี่ มาจากครอบครัววายป่วงไม่แพ้กับครอบครัวของเจ๊เฮนน่าค่ะ 555
มันเริ่มมาจาก พี่สาวของเลนนี่ ชื่อโรซินด้า เสียชีวิตจากโรคอะนอแรกเซีย (แหงล่ะ ไม่มีโรคนี้ในเกมหรอกอิชั้นฆ่ามันเอง เพราะอยากรู้ปฏิกริยาของเลนนี่ที่ขี้กลัวสุดๆ เจอพี่สาวเป็นผีจะเป็นยังไง 555)
โรซินด้า: แกคนเล่นใจร้ายย ชั้นทำอะไรผิด อ่อกกกก.......
โรซินด้าฉี่แตกแล้วตายจากไปบนห้องใต้หลังคา
เลนนี่กับแม่รีบวิ่งขึ้นมาดูแต่ก็สายไปซะแล้ว โรซินด้ากลายเป็นวิญญาณสีชมพูลอยผ่านหน้าไป
(ซิมส์ที่ตายจากการอดอาหารจะเป็นสีชมพูค่ะ)
ขอบอกว่าเอฟเฟกส์ตรงนี้แอบสยองเล็กๆล่ะ
ร็อกแซน: ม่ายยยยย โฮวๆๆๆๆๆ
เลนนี่: โถ่ พี่สาว สู่สุขคตินะ
(อีเลนนี่แอคติ้งเว่อมาก ตกใจอย่างกับเด็กอีโม 555)
โรซินด้ากลายเป็นผีแล้ว
พยายามอ้อนวอนขอชีวิตก็ไม่เป็นผล
โรซินด้า: ม่ายยย อีคนเล่นมันฆ่าหนู หนูยังไม่อยากตาย แงๆๆ
หล่อนจึงตายสนิท
อิชั้นฝังหล่อนไว้ที่บ้านเนี่ยแหละ โปรยดอกไม้ให้ด้วยนะ ฮ่าๆๆ เสร็จแน่เลนนี่ เอ๋ย อยากให้โรซินด้ากลายเป็นวิญญาณหลอนเร็วๆจัง
ร็อกแซน แม่ของเลนนี่ กลายเป็นซิงเกิลมัม แอนด์ อะซัน ทำงานเป็นโจรค่ะ
ตามนิสัยชั่วร้ายและลูกอีช่างฉกของหล่อน (อิชั้นชอบอ่ะ อยากได้ตัวร้ายๆ 555)
ร็อกแซน: เฮ้ออ โรซินด้าลูกแม่
ปั้นออกมาแล้วเหมือน ซาร่า คอนเนอร์นิดหน่อย 55 แขนล่ำมาก
ร็อกแซนชอบโรซินด้ามากกว่าค่ะ ถึงกับอยากปั้นให้เป็นเจ้าแม่มาเฟียแต่โรซินด้าดันมาตายไปซะก่อน
ร็อกแซนเสียใจมาก แต่ด้วยนิสัยชั่วร้ายของหล่อน เมื่อเธอเสียใจเธอจะหัวเราะมีความสุขค่ะ (อีบ้า)
ดังนั้น หล่อนจะบ้าๆบอๆ ร้องไห้สลับกับหัวเราะที่ลูกสาวตาย เป็นอันวิปริตป่วงจิตมากๆ
ส่วนเลนนี่น่ะเหรอ ได้แต่เดินร้องไห้ขี้มูกโป่งไปเรื่อย
เลนนี่: อ้าว อยู่ที่ไหนแล้วล่ะเนี่ยแงๆๆ
อิชั้นพาเลนนี่ออกไปเดินเล่นแถวบ้าน ซักพักก็จะร้องไห้ไปเรื่อยเปื่อยค่ะ พอตกมืดด้วยความขี้ขลาดมันจะเริ่มกลัวความมืดค่ะ เดินหวาดผวาไปเรื่อยเลย (ตลกมาก) อิชั้นเห็นว่ามันอยู่ใกลๆ้บ้านโบรเทนท์นี่นาเลยให้มันรีบเดินเข้าไปค่ะ
อ๊ะ บ้านนี้มีเด็กผู้ชายรุ่นเดียวกับเราด้วย!!
เฮี้ยนสุดใจค่ะ โบรเทนท์เดินผ่านวูบ!! 555 แต่ๆๆ ยังไม่ทันที่จะกดกริ่ง ก็มีเสียงหวอดังขึ้น!!!
เลยเคอฟิวส์แล้วค่ะ!! ตำรวจเลยตามมาจับตัวเลนนี่กลับบ้าน (อดเลย โถ่!)
แย่แล้วหมาต๋ามา!!!
ลูกโจรโดยแท้ ใส่เกียร์หมาทันที แต่ว่า...โง่ไปนี๊ดสส
เสือกวิ่งไปป๊ะกับพี่ตำรวจพอดี
เอ้า ขึ้นรถเลยไอ้หนุ่ม
(พี่ตำรวจชื่อยูจีน หน้าตาพอใช้ได้ แต่ไม่ล่ำ 55)
โดนสอยเลยเซ็งฟร่ะ!!
ดังนั้นการ(เกือบ)ได้พบกันครั้งแรกของเลนนี่กับโบรเทนท์จึงจบลงด้วยการโดนจับเนี่ยแหละค่ะ 555
ท่าทางจะมันส์ซะแล้ว!!!
ชัวร์ว่ากลับมาแล้วโดนแม่ด่า 555
ขึ้นห้องเดี๋ยวนี้เลยเลนนี่!!!
โกรธกันได้แป๊บเดียว ร็อกแซนก็หายโกรธค่ะ ก็แม่ลูกนี่เนอะ ชีเลยตามมาคุยด้วยแล้วก็ร้องไห้ๆ
ร็อกแซน: แม่เหลือลูกคนเดียวแล้วนะ อย่าทำให้เป็นห่วงนักสิ
เลนนี่: ต่อไปนี้ผมจะดูแลแม่เองฮะ
เลนนี่ปลอบใจแม่ไปงั้นแหละ....เพราะ...
ขนาดจะล้มตัวนอนยังทำ่ท่าผวาเลย 55555
คืนนี้พี่โรซจะมาหามั้ยเนี่ย อย่ามาเลยนะ...
ไอ้เด็กนี่มันบ้าได้ใจดีค่ะ 5555
ตื่่นเช้ามาเลนนี่ก็ยังเศร้าโศกไม่หายกับการจากไปของพี่สาว
ฮือ แงๆๆ ตายแล้วก็อย่ามาหาเลยนะ
และแล้วเลนนี่ก็อาบน้ำแต่งตัวไปโรงเรียนวันแรก
อ๊ะ เด็กเสื้อดำคนนั้นใช่คนเมื่อวานหรือเปล่านะ
ระหว่างที่กำลังรอเข้าประตูโรงเรียน แพทซ์ก็เดินมา (เพิ่งเคยเจอมันพร้อมกันครั้งแรกแฮะ)
โบรเทนท์:หวัดดี แพทซ์!!
โบรเทนท์หันไปยิ้มให้แพทซ์ แต่ว่า
แพทซ์ทำหน้าเมินเฉยแล้วเดินเข้าโรงเรียนไป
โบรเทนท์ได้แต่ทำหน้าเศร้า แล้วเดินเข้าไปอย่างหงอยๆ
เลนนี่จับตาโบรเทนท์อยู่เลยได้เห็นหน้าหงอยเหงาของโบรเทนท์
เด็กคนนั้นก็ทำหน้าเศร้าเหมือนกัน รู้สึกดีจังเหมือนว่าเราไม่ได้เศร้าอยู่คนเดียวในโลก
เราจะเป็นเพื่อนกับเขาได้หรือเปล่านะ
(หมายเหตุ เหตุการณ์ข้างต้นอิชั้นพากย์เป็นตุเป็นตะเองค่ะ 55 ก่อนเข้าเีรียนมันบังคับอะไรไม่ได้อยู่แล้ว เกมมันชงมางี้เองนะช่วยไม่ได้)
เย็นวันนั้นเลนนี่เลยตัดสินใจไปหาโบรเทนท์หลังเลิกทำงานพิเศษที่สปา ซึ่งกว่าจะเสร็จก็มืดแล้ว
เลนนี่กลั้นใจเดินฝ่าความมืดไปหาที่หน้าบ้าน แต่ก็ต้องกรี๊ดสุดตัวเมื่อจู่ๆก็มีคนออกมาจากข้างใน
นั่นก็คือตาแก่บอยด์!!!!! 5555
อิชั้นละขำมากๆค่ะ อีเลนนี่นี่มันขี้ขลาดได้โล่อ่ะ เจอหน้าตาบอยด์พรวดพราดออกมารับแขกหน่อย ตกใจกรี๊ดเลย
บอยด์: เป็นอะไรไปฟะไอ้หนุ่ม
เลนนี่: ขะ ขอเข้าไปข้างในได้ไหมครับข้างนอกมันมืด
บอยด์: เออ เข้าไปจิ
อา... บ้านคนจริงๆด้วย!
เลนนี่โล่งอกเมื่อเห็นแมทธิวกำลังทำกับข้าวอยู่ในครัว
(บ้านนี้แมทธิวกับเฮนน่าผลัดกันทำอาหารค่ะ ตาแก่ไม่ค่อยได้ทำ หยิบจับอะไรเป็นไหม้ตลอดเลยให้กระดิกตีนรอเมียและชู้ทำให้กินก็แล้วกัน แมทธิวเลยกลายเป็นเหมือนคนใช้กลายๆไปละ 555)
ระหว่างนั้นอิชั้นเผลอแป๊บเดียว อีเลนนี่เดินไปเคลิ้มหน้ากระจกบ้านเค้าเฉยเลยค่ะ 555
อะอ๊างง~
มันนิสัยเด็กๆอ่ะ เลยมีออปชั่นเล่นกับกระจกได้ค่ะ ฮ่าๆๆ ไอ้เด็กนี้เพี้ยนดี
ว่าแต่ โบรเทนท์ไปไหนน้าา
เลยเปลี่ยนไปเล่นโบรเทนท์แล้วพบว่า
โบรเทนท์ไปดูหนังคนเดียวค่ะ!!! โถ หนูเอ๊ย เหงาได้อีก แฟนไปไหนล่ะลูก
ก็แพทซ์ไม่ยอมมาด้วยนี่ ฮือๆ
เห็นเพื่อนมารอนานแล้วเลยให้โบรเทนท์รีบกลับบ้าน
เลยได้เจอเด็กผอมๆ่ท่าทางไม่เต็มอยู่ที่บ้าน
โบรเทนท์: หวัดดี เราชื่อโบรเทนท์นะ นายเป็นเด็กใหม่นี่นา
เลนนี่: อ่ะ ช่าย เราชื่อเลนนี่นะ
(โบรเทนท์จับมือเพื่อนแต่ไม่มองหน้าซะงั้น 55 สงสัยงงว่าใครวะ)
จู่ๆ อีเลนนี่ก็ร้องไห้ค่ะ 555 คิดถึงพี่มันอีกแล้ว เลยให้โบรเทนท์ช่วยปลอบ
โบร: นายเป็นอะไรอ่ะ ทำไมหน้าเศร้าจัง
เลน: คือ...พี่สาวราเพิ่งตายน่ะ เราคิดถึงพี่
โบร: โถ น่าสงสารจัง นายอย่าเศร้าไปเลยนะ พี่เค้าไปสบายแล้วล่ะ
(เทียบกันงี้เลนนี่ตัวเล็กกว่าโบรเทนท์อีกค่ะ ว๊าย อุเคะ!)
โบร: ถ้าเหงานายก็มาเที่ยวบ้านเราได้นะ บ้านเราคนเยอะแยะเลย (วายป่วงกันทั้งบ้านด้วย 55)
เลน: เหรอ มาได้จริงๆนะ
เลนนี่รู้สึกดีขึ้นแล้วก็ยิ้มออกค่ะ อร๊ายย
แล้วทั้งคู่ก็รู้สึกดีต่อกันค่ะ
แต่พอโบรเทนท์เดินคล้อยหลังไปได้หน่อยเดียว เลนนี่ก็ร้องไห้แงอีกแล้วค่ะ 555
บอยด์: ไอ้เด็กนี่มันตลกดีว่ะ
โบรเทนท์: เฮ้อ ตูล่ะหน่าย
คืนนั้นเลนนี่ นั่งทำการบ้านกับโบรเทนท์อยู่พักนึงค่ะ แล้วก็รีบวิ่งแจ้นกลับบ้านไปเพราะดึกแล้ว
รุ่งเช้า บ้านเวนไรท์ก็กินข้าวด้วยกันอย่างพร้อมหน้า
เฮนน่า : เมื่อคืนอิชั้นพลาดอะไรไปเปล่าเนี่ย (ไม่ได้ออกเลย 55)
เช้าวันนั้นโบรเทนท์ออกไปโรงเรียน
และเดินเข้าโรงเรียนไปโดยไม่เห็นว่าแพทซ์มองตามตาละห้อย......
The End (for now)
โบรเทนท์กับเพื่อนใหม่ จะกลายเป็นเพื่อนรัก หรือ รักเพื่อน ต้องติดตามค่ะ
